Een weekend lang festiviteiten rondom 150 jaar spoorlijn Maastricht - Aken
Het was een weekend in oktober 2003 toen de festiviteiten voor de gewone man plaatsvonden. Er reden stoomtreinen op het gehele traject en ook naar Heerlen. Daags van te voren waren gasten uit Rotterdam aangekomen met een stoomtrein van de SSN. Ook deze loc werd dit weekend ingezet.
Wij gingen met onze kennis Hans met de auto naar Valkenburg al waar voor ons het avontuur zou starten. Helaas kon papa niet mee. Het was geen erg mooi weer, maar we hoopten dat het tussen de buien door nog wel zou opklaren. Omdat we zeer vroeg vertrokken waren hadden we nog dicht bij het station Valkenburg een plaatsje gevonden voor de auto.
We hadden vooraf geen kaartjes gekocht dus moesten we wachten tot dat de loketten voor deze speciale tickets open gingen buiten bij het station. Er stonden al wat mensen te wachten, maar tegen de tijd dat de loketten openden stond er een hele menigte. Ik was blij dat we dus vooraan in de rij stonden. We kregen al snel ons kaartje en toen kon de reis beginnen.
Valkenburg - Heerlen
Met ons kaartje op zak gingen we naar het perron. Daar kwam al snel de trein uit Maastricht binnen die ons naar Heerlen zou brengen. Getrokken door en een stoomlocomotief en een oude dame van de Nederlandse Spoorwegen.
De stoomloc 23 023 wordt gevolgd door de NS 1505 die de naam Diana draagt. Dit is de trein waarmee wij naar Heerlen zullen reizen.
We lopen door naar het perron om en de trein te bekijken en natuurlijk een plaatsje te bemachtigen. De trein zit al erg vol en het ziet er niet naar uit dat veel mensen hier zullen uitstappen.
Foto van de NS 1501 genaamd Diana tijdens de stop in Valkenburg.
Foto van de losgekoppelde stoomloc op het station van Valkenburg. Hij vertrekt hier om water in te nemen om de reis naar Heerlen voort te kunnen zetten.
De brandweer leverde aan het einde van het perron het benodigde water aan met de brandslang. Al met al duurde dat dus wel wat langer dan vroeger het geval zou zijn geweest. Immers de hoeveelheid water die een brandslag geeft is maar een fractie van die van een waterkolom die vroeger op de stations stonden.
Foto van de 23023, een gastlocomotief die de trein uit Rotterdam heeft getrokken naar de festiviteiten in en om Valkenburg
We gaan een plekje zoeken in een van de vele restauratierijtuigen die in deze treincompositie zitten nadat we genoten hebben van de stoomlocomotief die vlak voor onze neus langs kwam rijden om water in te nemen.
Foto van Gavin op schoot bij Henk in het buffetrijtuig waar wij nog een plaatsje konden vinden.
De trein was al behoorlijk vol op het moment dat hij op het station van Valkenburg binnenliep. Het was dus zaak om eerst een plekje te bemachtigen voor we ons druk gingen maken of we nog wat extra foto's zouden kunnen maken. Hier zitten we in ieder geval goed. Vlak bij de verse koffie en thee.
Het rijtuig waar wij een plaatsje vinden is mooi voorzien van bloemetjes op de tafeltjes. We vinden nog twee plekjes en de kinderen nemen we wel op schoot.
Vanuit de trein hebben we nog mooi zicht op het stoomgebeuren. Het duurt nog even voor we weer vertrekken en dus ga ik er ook even bij zitten. Strakjes als de stoomloc weer langs komt ga ik mijn plekje voor het open raampje wel weer innemen.
Daar komt hij aan. Het lukt me toch nog even om een plaatje te schieten waar nauwelijks mensen op staan. Zo zie ik ze het liefst.
Helaas hebben we het niet voor het kiezen en dus maken we ook nog wat plaatjes met fotograven die allemaal een mooi plaatje willen maken van de oude glorie.
Nog even in de achteruit en dan komt hij weer vol op stoom aan om zich weer voor de trein te zetten. Nu gaan we bijna vertrekken naar Heerlen.
Met een laatste blik op het mergelstenen station van Valkenburg vertrekt de trein naar Heerlen. Terwijl de trein rijdt neem ik een kijkje in de Mitropa-rijtuigen in deze treincompositie meerijden. Over het station in Valkenburg zal ik de komende tijd ook meer gaan berichten. Ik vind dit oudste station van Nederland heel erg bijzonder door zijn mergelstenen.
Overal in de trein zitten de rijtuigen helemaal vol. Er is nauwelijks een plekje onbezet. De opkomst voor de festiviteiten is dus groot te noemen. Een succes voor de organisatie.
Ook hier zijn alle stoelen goed bezet. Het is toch een bijzondere sfeer die deze rijtuigen oproepen. Ik mis alleen de statig geklede reizigers die vroeger met deze rijtuigen over het spoor reisden.
Er zit weer wat blauw in de lucht, maar veel is het niet. Hier kijken we uit over het Zuid Limburgse landschap als de trein langzaam aan station Schin op Geul nadert. We hopen dat het zonnetje nog te voorschijn komt maar volgens de weermannen en -vrouwen is daar maar weinig kans op.
We stoppen niet in Schin op Geul maar rijden door naar Heerlen. En dus is er maar heel even tijd om een plaatje te schieten. Ook dit is een heel mooi oud station. Hierin is tegenwoordig een restaurant gevestigd waar het niet alleen lekker eten is, maar waar je je ook nog eens kunt vergapen aan alle spoorse zaken die er te zien zijn. Het is als het ware een museumpje.
De NS 1501 Diana is al weer aan het andere einde van de trein geplaatst. De stoomloc is weg om water in te nemen.
We hebben de trein verlaten. Deze stoomtrein vertrekt straks weer naar Valkenburg en zal de hele dag tussen Valkenburg en Heerlen pendelen.
Dit is het speciale ritbord van de trein die gisteren dus uit Rotterdam naar Valkenburg is gereden. Nu rijdt hij vanuit Heerlen weer terug naar Valkenburg. Morgen zal de trein met de gasten uit Rotterdam weer de terugreis aanvaarden naar de thuishaven Rotterdam.
Van Heerlen naar Aachen (D)
We hebben redelijk veel tijd voor de trein naar Aachen vertrekt. Dus kijken we wat rond op het station in Heerlen. We kopen een broodje. Verder zoeken we naar informatie over de verdere activiteiten rond het jubileum. Maar alle personeel hier doet net alsof ze niet weten waarom een stoomtrein het station aan doet. Onbegrijpelijk dat de NS niet op deze grootse activiteit is ingespeeld.
Omdat we voor het eerst met de Talent zullen reizen gaan we alvast een kijkje nemen rond de trein die ons naar Aachen moet brengen. Het rode wonder staat al op ons te wachten.
We zijn niet de enigen die nieuwsgierig zijn naar deze nieuwe trein. We zijn dus blij als de machinist zich bij de trein meldt en de deuren open gaan. Voor wie wil kan nu naar binnen om al vast een plaatsje te zoeken.
Ik besluit ondanks het donkere weer toch nog wat detailplaatjes te maken van de Talent. Op het dak is de naam goed herkenbaar te zien.
Wij reizen met de Bpd 644 058-0 van de DB
Het duurt dan nog wel ruim een kwartier voor de trein zal gaan vertrekken. Dus ook wij zoeken een plaatsje in de trein. Daarna ga ik op zoek naar mogelijkheden om ook de cockpit van de Talent te kunnen vereeuwigen. Een gesprekje met de machinist levert een geopende cabine op waar ik naar hartelust mag fotograveren.
Van de machinist die is gearriveerd mag ik een kijkje nemen in de cockpit van de Talent.
Blik vooruit. Richting Duitsland. De stoel voor de machinist is heel wat luxer als de stoelen voor de reizigers. Dit is niet bepaald een trein waarin je een lange treinreis wilt maken. Het is net een ietwat veredelde tram.
Topsnelheid van deze Talent is 120 km/h. Ik ben blij dat wij dat op dit stuk niet halen want ik vind het niet erg comfortabel. De stations en halteplaatsen verschijnen steeds in de lichtbalk die in de trein aan het plafond hangt.
Eindelijk onderweg.
Het is redelijk druk in de trein. Allemaal mensen die net als wij op weg zijn naar Aachen (D). We willen van daar uit weer met de Schienenbus naar Simpelveld.
Gavin heeft de klapstoeltjes gevonden nabij de deuren. Hij heeft daar zijn eigen plekje gemaakt. Voor mij duurt de rit eigenlijk te lang. De stoelen van de Talent zijn niet erg comfortabel en zeker niet geschikt als je last hebt van je bekken.
Station Aachen
Een grote verrassing. We zien al uit de verte dat er een stoomloc staat te stomen. Er staan allemaal mensen om heen. Dan word er omgeroepen dat we over kunnen stappen op een andere Talent die de geïnteresseerden naar de werkplaats van de Euregiobahn Aachen kan brengen. We besluiten dat dus ook te doen. We seinen even het personeel in omdat ik niet zo snel kan lopen met mijn krukken en dus krijgen we begeleiding. We hoeven ons niet te haasten en de trein wacht op ons. Er wordt zelfs een zitplaatsje voor ons vrij gemaakt.
Als we bij het BW Aachen zijn aangekomen kan ik ook deze Talent fotograveren. Hij is kleurrijk beschilderd. We hebben gereisd met de 643 720-6 Bp van de Deutsche Bahn. Hij wacht hier bij het BW tot hij een volgende groep belangstellenden gaat halen op het station van Aachen Hbf.
Het is nu tijd dat we naar binnen gaan want het begint hard te regenen. Gelukkig is het meeste overdekt opgesteld hier.
Bij binnenkomst lopen we tegen een standje aan waar allerlei spoorse snufjes te koop zijn. Schildjes van de TEE, DB en andere treinen. Je kan het zo gek niet opnoemen of het ligt hier wel op tafel.
Nieuw materieel
De hal van de werkplaats in Aachen is onderverdeeld in twee delen. De ene kant is volgezet met allerlei oud materieel, locomotieven en rijtuigen, terwijl de andere kant helemaal gericht is op het allernieuwste materieel. Deze keer beginnen we met het nieuwste van het nieuwste en dat is de onderstaande dubbeldekker.
De nieuwe dubbeldekkers van de Deutsche Bahn staan hier om bekeken te worden. Ik heb ze al eens op station Mönchengladbach Hbf gezien. Maar er in zijn we nog nooit geweest. Daar gaat nu dus verandering in komen.
Een kijkje in de cockpit. Het is een heus riant onderkomen dat de machinist hier heeft. Met allerlei toeters en bellen. Je moet wel goed weten waar elk knopje voor dient.
De koppeling van de dubbeldekker. Ziet allemaal wat anders uit als we hier in Nederland zo gewend zijn.
In de dubbeldekker is ook een heus café van Tchibo. Je kan er zelfs voor geschenken sparen.
Alles in de dubbeldekker is redelijk comfortabel. Echt een trein om een hele reis mee te maken.
Wat is onze Glenn hier nog klein. Hij kan nog haast onder de trein doorlopen.
We kunnen zelfs een kijkje nemen onder de trein, maar dat houd ik maar gezien.
De wielen zijn altijd wel interessant en dus een kijkje waard. Hier een stel aangedreven wielen.
De DB 110 292-0
Tijd om terug te gaan in de tijd
Als het even droog wordt ga ik gauw even bij de stoomloc kijken. De oude dame die eigenlijk de publiekstrekker had moeten zijn staat de meeste tijd in de stromende regen. Het is een oude loc van de Reichsbahn van de voormalige DDR dus. De RB 50 3610-8 laat zich niet klein krijgen door een beetje regen.
Van Mitropa staan hier enkele rijtuigen die deel uit hebben gemaakt van de Rheingold Express. De oude statige trein die langs de Rhein heeft gereden. Het gaat hier om de SA 4ü welke als buffetrijtuig is ingericht. De eerste die we gaan bekijken is een eerste klas rijtuig.
Het heeft wat voeten in aarde, maar dan ben ik toch binnen. Het is een weelde om deze trein te zien en ik ga meteen maar even genieten van de comfortabele stoelen.
Voor de gasten staat een drankje klaar en ook daar maken we dankbaar gebruik van terwijl de vereniging tot behoud van deze rijtuigen uitleg geven over deze rijtuigen en de trajecten waarop deze hebben gereden.
Men waant zich als het ware in een chique restaurant. Ware het niet, dat het in die tijd rijdend natuurlijk wel wat lawaai zal hebben gegeven.
Nog een blik in de keuken van het rijtuig.
De gewone rijtuigen eerste klas zien er ook nog steeds veel belovend uit. Maar toch niet zo statig en koninklijk als het buffetrijtuig.
De rijtuigen zijn van de Deutsche Reichsbahn geweest. Een van de tentoongestelde rijtuigen is de 24 517 met de benaming Köln.
Na de Mitropa rijtuigen is dit toch echt even wat anders.
Hieronder een loc van het type 120, de 120 123-5 van de DB.
Een kijkje in een oude electrische locomotief. Een heel verschil met de moderne dubbeldekker die we eerder al hebben bekeken.
Nog een oude dame uit het eerste uur van de electrische locomotieven. De E10 121. Deze hebben we eerder ook al eens gezien op een tentoonstelling in 2000 hier een stationnetje verderop bij station Aachen West.
Knoppen en meters. Het is toch allemaal niet zo eenvoudig hoor als je alles bij moet houden.
Een machinist in de notedop. Glenn bekijkt eens hoe het voelt aan het roer/stuur van de trein.
Na al deze toeters en bellen is het tijd om naar buiten te gaan. Er wordt nog een demonstratie gegeven over hoe de wielen gecontroleerd worden, maar er is hier nog een museumstuk te zien. Het is de DB 60 80 99-11 035-5 als Einheitshilfsgerätewagen. Eens was ook dit een buffetrijtuig. Het lijkt wel of we deze keer wat hebben met buffetrijtuigen.
De DB 60 80 99-11 035-5 als Einheitshilfsgerätewagen
De demonstratie met de wielen wordt uitgevoerd aan de DB 110 325-8.
Nog een keertje kijken bij de stoomloc RB 50 3610-8 voor we wat gaan eten. Er staan hier standjes met de lekkerste Duitse worsten en frietjes.
Een laatste blik richting het grote station en daarna neem ik nog snel wat plaatjes van seinbeelden die hier buiten naast het spoor zijn te vinden.
Ondertussen is de brandweer ook bezig met een demonstratie. Deze loopt echter een beetje uit de hand. De ladderwagen schuift wel uit, maar niet in. En dus zitten wat kijklustigen nu bovenin te wachten tot ze weer naar beneden gehaald worden. Wij gaan nu eerst wat eten en daarna kunnen de kinderen hier ook nog wat spelletjes doen.
Gavin heeft tweemaal prijs. Want omdat Glenn niet durfde mocht hij ook het rad voor Glenn draaien. Hij heeft een fietsreparatieset gekregen en Glenn een T-shirt.
Vertrek naar Simpelveld
Hoewel de Schienenbus pendelt tussen Aachen Vetschau en Simpelveld moeten we eerst met de bus naar Vetschau gebracht worden. Want het spoor is na het eindstation van de ZLSM onderbroken. Er is geen doorgaande verbinding meer met het Aachen Hbf.
Een Blik in de richting van Simpelveld. Terwijl we wachten op de Schienenbus kunnen we eerst nog een sperwer observeren die op het spoor zit te eten. Maar als de trein dichterbij komt gaat hij er snel vandoor met zijn muis.
Daar komt ons vervoer aan. We staan gereed om in de eerste wagon te stappen aan het einde van de trein. Zo stappen we in Simpelveld uit aan de voorkant van het perron.
De mopjes zijn wel moe van de hele dag op sjouw, maar hoewel ze eerst even voor de foto doen alsof, slapen ze al snel als roosjes.
Deze Schienenbus heeft een postcompartiment waar vroeger de post verwerkt kon worden.
Station Simpelveld
Op het oude statige station van Simpelveld is een echte attractie voor spoorliefhebbers. De oude duitse Adler uit het museum in Nurnberg is hier present. We maken een kort ritje van het station naar de werkplaats en terug. Hier voel ik me weer net even de koningin.
Ook hier trekken donkere wolken zich samen. Maar toch snel nog even een plaatje van de oude borden en stationsklokken.
De Adler is net binnengekomen op spoor 1. De medewerkers van het Duitse museum zijn in ouderwetse toepasselijke kledij gekleed.
Deze oude trein is helaas verloren gegaan door brand in het museum. Men is reeds begonnen met de plannen voor het maken van een complete replica van de trein zoals die hier door mij gefotografeerd is in Simpelveld.
Tot slot met de laatste stoomtrein terug naar Simpelveld en dan met de NS weer naar de auto die in Valkenburg op ons staat te wachten. Al met al was het een prachtige dag waar we nog vaak met plezier aan terug denken.
Laatste nieuws:
De verbinding van het spoor van de NS en de museumlijn in Simpelveld is in het voorjaar van 2007 hersteld. Het is dus vanaf die tijd weer mogelijk om met de stoomtrein vanaf Simpelveld via Schin op Geul naar Valkenburg door te rijden.
