Ons Rondje Zuid Limburg
Vanaf het kuurcentrum naar het centrum van Valkenburg is maar een klein eindje. We parkeren de auto bij de Hema. Daar zitten we lekker dichtbij de terrasjes. Eerst maak ik nog even een foto van de mooie gevel van het gebouw van de HEMA.
Op een terrasje gebruiken we wat en dan bepalen we een beetje onze route voor de middag. Maar eerst kijken we nog een beetje rond in Valkenburg zelf.
De VVV van Valkenburg zit gevestig in een pracht gerestaureerd pand van Mergelsteen. Het ademt de sfeer van vroeger uit en ik vind het dan ook altijd gezellig er even binnen te gaan. Ook als ik eigenlijk niets hoef te doen daar. Overal lopen nu de terrasjes vol. We waren net op tijd voor de drukte aan.
Overal staan prachtige bloembakken vol voorjaarsbloemen. In het zonnetje komen ze mooi uit. Het zonnetje maakt ook een lieflijk geheel van het riviertje de Geul dat midden door het stadje heen loopt.
Wie heeft die "kei" verloren? Of zou die hier in de grond gezeten hebben? Ik weet het niet. Maar hij is wel mooi om te bekijken.
Na nog een paar laatste kiekjes om ons heen verlaten met een laatste blik op de kasteelruïne Valkenburg. De kasteelruïne is te bezoeken en je kan er met een stoeltjeslift heen. Dat laatste lijkt mijn vriendin te eng dus doen we een andere keer wel eens. Dan gaan we verder op weg. Via Oud Valkenburg naar Schin op Geul.
In dit prachtige landschap begint in Schin op Geul de spoorlijn van de ZLSM. Even later passeren we de sporen vlak bij het station. Hier is het nog dubbelspoor. De rest van de lijn naar Kerkrade of Vetschau (D) is enkelsporig. Op het station Simpelveld na natuurlijk. Meer over de ZLSM en haar stoomtreinen en Schienenbussen is te lezen op deze pagina.
Nadat we ook het spoor van de NS met een smal viaduct zijn overgestoken begint het prachtige land. We kunnen ver kijken omdat het zulk mooi weer is.
In de diepte ligt station NS Ransdaal (foto boven) maar wij rijden over de weg door en passeren prachtige hoeves. Soms geheel soms gedeeltelijk wit geschilderd.
Dan komen we bij een echte holleweg. Geen weg waar je iemand moet tegenkomen, maar als dan graag aan het begin. En die laatste mazzel hebben wij dus. Als de tegenligger die omhoog komt is gepasseerd kunnen wij aan de afdaling beginnen.
Mooie groene weiden wisselen zich af met kale akkers en velden vol gele bloemen. Van deze afstand kan ik niet zijn om welk gewas het gaat, maar ik vermoed om koolzaad of mosterdzaad.
Boeren zijn aan het werk om de akkers in te zaaien. Over een poosje is hier alles weer groen.
De bermen zijn hier prachtig. Er groeien veel verschillende planten en struiken en de doorkijkjes naar de bloesembomen zijn gewoon plaatjes.
Het is maar goed dat ik nu een digitale camera heb. Nu kan ik me echt even uitleven. Ik slaag erin toch wat speciale plaatjes te schieten ook al is het maar een hele eenvoudige camera.
De eerste koeien grazen hier buiten. Nog even en de graskaas komt er weer aan.
Bij Eys steken we nogmaals het spoor van de ZLSM over. Hier is goed te zien dat het om een enkelsporig traject gaat. Daarna gaan we verder in de richting van Epen.
We passeren nog een mooi restaurant dat is gevestigd in een oude vakwerk hoeve. De bomen zijn nog helemaal kaal en geven ons een prachtig beeld van de glooiende weiden.
We zijn aangekomen bij Hotel Krijtland in Epen. Hier maken we een korte stop om te genieten van het uitzicht. We eten ons fruithapje op dat we nog bij ons hebben en daarna vervolgen we de weg naar Sippenaken (België).
Eerst echter geniet ik nog even van het uitzicht op de camping die hoog op de heuvel bij Epen ligt. Hier heb ik heel wat jaren heel wat vakanties doorgebracht. Vooral de paasvakantie, de herfstvakantie en de periode rond pinksteren heb ik hier veel gekampeerd.
Bovenstaande foto vind ik zelf een van de mooisten van deze reis. De groene weide, de gele bloemen, het glooiende landschap en de nog kale bomen.
Na nog wat vakwerkhuizen gepasseerd te zijn bereiken we via een hele smalle holle weg Sippenaken in België. Dan rijden we langs het prachtige boogviaducht van het belgische spoor. Ik heb er zelden een trein op zien rijden en maak dus maar gewoon een foto.
Ik ben net weer in de auto gestapt als ik een trein hoor naderen. Snel ben ik weer buiten en leg ik de belgische goederentrein vast terwijl hij de boogbrug passeert.
We komen langs het station van Hombourg. Dit is niet meer in gebruik en afgesneden van het spoorwegnet van de Belgische spoorwegen. De eigenaar echter is een spoorliefhebber die hier een museum(baan) wil vestigen. Hij is al een heel eind op de goede weg. Want er hangt een uitnodiging dat in mei het restaurant weer open gaat.
Na nog wat foto's te hebben gemaakt van het stationnetje en zijn omgeving rijden we door naar Aachen in Duitsland. We zoeken een parkeerplekje in het centrum dicht bij de Dom.
We vinden een plekje in een parkeergarage en gaan dan nog even Aachen in. Nu en dan kiekjes maken van de Dom in de verte en ondertussen ook nog even lekker snuffelen bij de winkels.
Een paar mooie plaatjes van de Dom. We gaan er niet helemaal om heen maar zoeken ons een cafeetje om nog een kopje koffie te drinken met wat erbij.
Hoewel het erg druk is in de stad lukt het toch nog even om een foto te maken van een straatje zonder mensen erop. Dan komen we ook nog langs een watermonument dat met dit mooie weer natuurlijk een heleboel kinderen aantrekt.
We eten spaghetti-ijs en daarna gaan we weer naar de auto. Nog een paar laatste foto's van onder ander het muziektheater en dan snel naar huis waar onze mannen en zonen weer op ons wachten.
Áls we weer op weg zijn naar huis krijg ik nog even een telefoontje. Mijn oudste zoon moet naar het ziekenhuis want hij heeft zijn pols misschien wel gebroken. Als ik thuis kom zit hij in een gipsenspalk. Er zit een scheutje in zijn bot. Gauw een kus erop en dan maar hopen dat ook dat snel weer over is.
Het waren twee geweldige dagen. Ik heb er echt van genoten er even helemaal uit te zijn. Zo kunnen we er weer even tegen.
Bedankt Eva, voor de fijne tijd samen!