Hobby Treinen
Als kind al was ik gefascineerd door treinen. We gingen in de vakanties veel naar Zwitserland en daar hadden we tijdens wandelingen vaak een prachtig uitzicht op bergbanen en spoorlijnen.
Ik ben altijd heel erg geïnteresseerd geweest in de tegenwoordige Matterhorn Gotthardbahn, de MGB. Deze spoorlijn is ontstaan uit een fusie van de BVZ, de Brig Visp Zermattbahn en de FO-Bahn, de Furka Oberalp-Bahn. Samen met de RhB, de Rhätischebahn verzorgt ze de Glacier Express, de langzaamste sneltrein dwars door de alpen.
Als ik aan het fotograferen was dan waren treinen vaak een onderwerp van de foto. Vooral als ze door het prachtige zwitserse landschap gleden.
In 2000 heb ik een kalender gemaakt van de Bernina Krokodil om zo wat geld in te zamelen voor de restauratie van de BB 182. Dit is de locomotief opd e achtergrond van de foto. Ze stond in zomer van 2001 nog in de werkplaats van de RhB in Samedan in het zwitserse kanton Graubünden. Lees hier verder voor het verslag van dit bezoek.
Deze site is voortdurend in ontwikkeling. Kom gerust nog eens langs om te kijken of er al weer nieuwe items zijn toegevoegd.
De reportage van 150 jaar spoorlijn Maastricht - Aachen (D) en de opendag in Aachen is nu geheel klaar. Ook de ZLSM zal ruimschoots in de aandacht komen. Hierover vindt u ook een aparte pagina.
Treinen in Nederland en de rest van europa muv Zwitserland
Langzaam is ook mijn liefde voor nederlandse treinen gegroeid. Vooral na het bezoeken van Eurospoor 1999. Vanaf dat moment ging ik me ook steeds meer verdiepen in historisch spoor in Nederland. Omdat wij in Limburg wonen kwam ik al snel uit bij de ZLSM. U kunt over deze oude Zuid Limburgse Stoomtrein Maatschappij van alles lezen op deze homepage. Ik heb in de loop der tijd al heel wat foto's gemaakt bij de spoorlijn die van Schin op Geul naar Simpelveld loopt en vandaar nog doorrijd naar Kerkrade West of Vetschau in Duitsland. Deze foto's vind u in de fotoalbums rechts op de site.
Ook op diverse stations in Nederland heb ik het rijdende materiaal gefotografeerd. Daarnaast heb ik ook een bezoek gebracht aan de werkplaats van NedTrain in Tilburg. Voor de echte treinenfan zijn deze opendagen echt een buitenkansje om bijzonder materieel te zien.
De Adler
Door brand verwoest in 2005 in het DB Museum; herbouw is gepland
Treinen in Zwitserland
Dit is het Bugneiviaduct bij Sedrun. Het is een brug van de MGB. In 2001 was dit nog de Furka Oberalp-Bahn. Foto zomer 2001
Omdat er zo weinig van te vinden is op het internet heb ik besloten om over de maatschappijen die mij aanspreken speciale pagina's te maken op mijn site. Ik probeer zo veel mogelijk informatie bij de maatschappijen te verzamelen welke ik dan verwerk op mijn homepage.
Zo heb ik beschrijvingen gemaakt van de Rhätischebahn, inclusief de BerninaBahn en de Vereina-Linie, de BLS, de voormalige BVZ en de FO-Bahn, de MGB en nog vele andere zijn in de maak. Zo ben ik bezig met de Gotthard-Linie die door de SBB wordt verzorgd.
Omdat ik helemaal gek ben van treinen van het model "Krokodil" heb ik op internet gezocht naar beelden hiervan. Ik heb deze op een aparte site onder gebracht. Helaas is van de meeste foto's niet bekend wie de maker is. Maar u kunt op deze manier wel genieten van wat deze loc voor de maatschappij heeft betekend. Kijk hier naar de Krokodillen
Krokodillen zijn van origine echt zwitsers maar zoals ook in mijn onlinefotoalbum te zien is, ze zijn verspreid over grote delen van europa.
Een bijzondere treinreis
Reis met de Bernina Express
3 augustus '97. Als verjaardags cadeau krijg ik op deze dag van mijn man en zoontje en treinreis cadeau. We gaan vanaf onze camping in Vicosoprano al met de auto naar de pashoogte van de Berninapas. Het is een prachtige dag en de zon schijnt volop. Onze Gavin slaapt in de auto en wordt pas wakker als op de parkeerplaats van het station aangekomen zijn. We zetten Gavin in zijn buggy en zoeken onze weg naar het stationsgebouw. Aanvankelijk zien we alleen maar een klein kaartje tussen de koeien door dat in de richting van het station loopt. Heel voorzichtig de dalen we dit wandelpad af naar het spoor. Eenmaal aangekomen bij het station zien we dat ook makkelijk gehad. Toch was het wel lachen. Als eerste gaan we kaartjes kopen naar het station Cavaglia. Dan krijgt Gavin zijn flesje en wachten we op de trein. Na verloop van tijd zal blijken dat we op een trein wachten die niet zal rijden
Ik kan veel foto's maken van treinen die vanuit de Tirano naar St Moritz rijden. Er staat ook een kleine bagage loc en ook hiervan maak ik de nodige foto's. een behulpzame spoorbeambte legt ons uit dat het trein naar Tirano een op zondag niet rijdt en de eerste trein richting piano gaat pas over 2 1/2 uur. Hij biedt ook meteen aan onze kaartjes ontruimen voor een kaartje voor de volgende dag.
Dan pakken we onze spullen bij mekaar en gaan terug waren auto. Nu nemen we het grote pad omhoog naar de parkeerplaats. Dat loopt toch wel wat makkelijker dan het wandelpad. Toch lopen we er bijna een half uur op voor we boven zijn. We besluiten in het restaurantje op het parkeerplaats lekker uit eten te gaan. Als verjaardag nu kiezen ik hier een heerlijke Alpen macaroni. Roger laat verwennen met rosti. Onze Gavin van smult van bij de borden mee.
Daarna rijden we terug naar Sankt Moritz. Onderweg zoeken we nog hout voor de vuurplaats vlakbij de tent. Er mag op de camping open vuur gemaakt worden en dat vinden we heel gezellig. We gaan nog even naar de winkel om een fles wijn te kopen en nog wat om te knabbelen. Daarna gaan we terug naar de tent. Bij de camping aangekomen besluiten we om nog even door te rijden naar het dorpje even verderop op de helling.
In 1981 ben ik hier ook al geweest en toen heb ik van hieruit enkele meerdaagse wandeltochten gemaakt. Het waren zware tochten maar ik zal ze van mijn leven niet vergeten. Ik vind het heel jammer dat ik deze vakantie nauwelijks kan wandelen. Maar gelukkig kunnen we met de auto op heel veel plaatsen komen. We maken nog wat foto's van de camping. Het is een mooi gezicht om neer te kijken op de camping die enkele honderden meters lager in het dal ligt.
Omdat nog lekker warm is als we terug zijn ga ik nog een badje maken voor Gavin. Het is een hele klus en na een half uurtje zit hij dan toch lekker te spuiten in het bad. Gavin besluit niet alleen zichzelf te baden maar ook pappa en mamma. Het wordt dus een lekkere natte boel. Na een uurtje spelen begint de zon achter de bergen te zaken en gaan we ons aankleden. Het wordt nu in een half uur tijd gauw zo'n 10 ° koeler.
We kleden ons lekker aan en terwijl ik Gavin verzorg gaat Roger vastheid vuur aanmaken. Dan haal ik uit de koelkast, een houten bak met koud stromend water uit te berg waarin iedereen zijn gekoelde spullen bewaren, de melk voorbij het avondeten. In de bak drijft van alles: stukken kaas, melk, flessen wijn en flessen water, eigenlijk alles wordt je water koel kan houden. Iedereen maakte gebruik van, maar niemand gebruikt andermans spullen. En als het per ongeluk dan toch gebeurt dan krijgt diegene van wie het was snel een vervangend product.
We roosteren onze broodjes boven het open vuur. Als Gavin zijn bordje pap leeg heeft ga ik zijn ze bedje klaar maken.
Een half uurtje later dicht Gavin lekker te slapen in de tent. Ik besluit dat er niet voldoende hout is voor die avond en ga dus in het schemerdonker opzoek naar meer hout. Met mijn nieuwe zakmes dat ik ook op mijn verjaardag heb gekregen zaak leek wat takken klein die op de grond liggen. Dan sleep ik alles naar de tent. met een glaasje wijn erbij wordt het toch heel gezellig.
Alsook wij gaan slapen ben ik nog steeds opgewonden. Morgen gaan we op tijd op weg voor onze rit met de Bernina Express. Die nacht gaat het flink stormen. We moeten twee keer opstaan om de auto voor de wind te zetten zodat de tent geen schade door de wind op loopt. Doordat het dal heel erg smal is moet je hier wel rekening mee houden.
Voor dag en dauw ben ik de volgende dag wakker. Ik ga gauw mezelf en Gavin verzorgen en dan ga ik gauw een ontbijt klaarmaken. Tegen een uur of tien zijn we op weg. Maar het lijkt wel of we niet weg mogen. Eerst staan we lang in de file achter wegwerkzaamheden. Dan poept Gavin zijn broekje vol en zet het op een huilen. Vervolgens is het moeilijk een parkeerplaats voor de auto te vinden bij het station.
Toch zijn we we even na één uur op weg in de richting van Tirano. Ik geniet van het prachtige uitzicht over het Lago Bianco. Even later komen we door een tunnel uit bij station Alp Grüm. Een prachtig natuurstenengebouw dat op de berghelling ligt. Het is alleen te voet en per spoor bereikbaar. Hier wachten we op de trein uit Tirano en daarna vervolgen we onze weg naar Cavaglia.
Als we zijn uitgestapt lopen een klein stukje, maar eigenlijk is het te warm om op het heetst van de dag te lopen. Dus gaan we op zoek naar wat schaduw, wat drinken en wat lekkers. Er is een kleine cafetaria waar we notentaart en drinken kopen. Met onze buit gaan we lekker in de schaduw zitten.
Met de eerst volgende trein gaan we weer terug naar Bernina Hospiz. Als we de sporen oversteken naar de trein struikelt Roger over een rails. De conducteur komt meteen helpen, maar gelukkig is er niets aan de hand. Alleen een blauwe plek herinnert er een dag later nog aan. De rit terug is minstens even spectaculair als de heen reis. Ik maak veel foto’s en dia’s. Het is alsof je er voor het eerst bent.
Als we terugkomen bij de tent gaan we snel het avondeten bereiden. We eten een lekkere salade met brood. Dan gaat Gavin lekker slapen en wij maken een flesje wijn leeg bij het vuur. Het is onze laatste avond in Zwitserland. Morgen gaan we naar huis. Het was een fantastische week in een prachtig land.
Zomer 1997, Vicosoprano
Wellicht zal dit verhaal nog eens aangevuld worden met de foto's als ik tijd en energie heb om deze vanuit het fotoalbum in te scannen.
