Terug naar 16 juli
Dinsdag 17 juli 2007
Ik begin aan de kerkklokken gewend te raken en ben niet voor dag en dauw op. Ik geniet van het zonnetje dat door het open raam naar binnen komt, maar dan is het ook snel tijd om op te staan. We slapen met de ramen wijdt open en als de zon op het huisje komt moeten de ramen dicht. Anders wordt het binnen veels te warm.
Vanmorgen zitten er mooie vlinders in de tuin. Ze vliegen van de ene bloem naar de andere.
Ook de hagedissen zijn weer van de partij. Vandaag is het niet zo'n grote als gistermiddag. Maar meneer of mevrouw mag er zijn. We denken trouwens dat het er wel heel wat meer als 1 is. Want ze hebben regelmatig een andere kleur of maat. Als de kinderen langs de weg naar de waterval lopen zitten ze er met tientallen tegelijk te zonnen op de warme stenen.
Na de middag gaan we met z'n allen naar de grote waterval. Ik zet me bij de auto in een stoeltje. Hoewel ik een goed boek bij me heb maak ik eerst wat foto's.
Aan de andere kant van de brug stroomt het water van de waterval over een breed bed verder naar beneden om verder beneden in het dal in de Ticino-rivier te stromen. Als ik de waterval met de telelens wat dichterbij haal zie je de stenen onder het stromende water.
De berg bevat hier veel ijzer. Dat is goed te zien aan een rotsblok dat langs de weg ligt. Het is helemaal verroerst door de ijzerdeeltjes die in het graniet zitten.
Papa is met de kids aangekomen bij de grote idilyse poel onderaan de waterval.
Dan komt papa terug om wat foto's te maken van de kinderen in de grote poel. Hier durf ik zo niet naar beneden. Dus ik ga weer lekker zitten lezen bij de auto.
De jongens hebben totaal geen last van het koude water. De poel is diep genoeg om lekker te kunnen spelen en zwemmen. Papa sluit een weddenschap met de jongens dat hij er ook in zal komen zwemmen deze week. Nou ik ben benieuwd wat dat gaat worden.
Aan de andere kant van de weg valt de waterval met kleine treden naar beneden. Het daar niet erg diep en dus klauteren en klimmen ze lekker door de waterval.
Als ze uit gesparteld zijn gaan we weer naar ons huisje terug. Eenmaal bij het huisje settelt papa zich van alle gemakken voorzien in de hangmat.
Ondertussen maak ik wat foto's van de dorpen op aan de andere kant van het dal.
Uitzicht op Sobrio. Het ligt aan de voet van de Matre. Na Sobrio loopt de weg dood in zuidelijke richting. Er gaat nog wel een weg omhoog naar de hoger gelegen alpenweiden (foto hieronder).
Het dorpje Anzonico ligt wat meer naar het noorden en kunnen we alleen zien als we een beetje om het hoekje kijken. Vanuit het raam in de kamer kijken we op Cavagnaco (foto hieronder)
Een zelfportret van mijn schaduw.
Vanaf Orsino hebben we zicht op de alp tussen Anzonico en Cavagnaco.
Zo dan nu een kijkje in ons huisje. Een gezellige zithoek met een houtkachel. Verlichting is op 12 volt (zonne-energie) maar we gebruiken veel kaarsen omdat dat dit veel gezelliger is. De keuken is eenvoudig. Een koelkast op gas, een gasfornuis en daarmee hebben we voldoende. Afwassen doen we met de hand. Meestal lekker buiten onder de druiven.
Na enige discussie besluiten we dat we toch de kachel aanmaken. Want ja, dat is wel zo gezellig. Vooral de kinderen vinden het geweldig. We zetten de deur maar open voor wat frisse lucht, want zo wordt het binnen wel erg warm.
Woensdag 18 juli 2007
We zijn vandaag heel vroeg opgestaan. Want we gaan naar de stad Bellinzona. We willen op tijd weer naar ons huisje terug omdat het in de middag veels te heet wordt in de stad. Onderweg rijden we constant paralel aan de Gotthardbahnen, de snelweg en de beroemde spoorlijn.
Onderweg wordt er hard aan de spoorlijn gewerkt. Vooral bij Bodio staan we te wachten om de werkzaamheden aan het spoor te kunnen passeren. De weg is namelijk in zuidelijke richting afgesloten om ruimte te geven aan de mannen die aan het spoor moeten werken. Als we even later weer verder rijden zien we ook nog een locomotief rijden met het opschrift SBB Cargo.
Het is nog geen 10.00 uur als we de stad Bellinzona bereiken. Maar het is hier al beduidend warmer als bij ons huisje. We zoeken dus snel een plaatsje voor de bus om dan op zoek te gaan naar een winkel waar ze lampen verkopen. We besluiten de auto bij het station te parkeren. Dit ligt namelijk dicht bij het centrum van de stad en staat goed aangegeven op de borden.
Mooi meegenomen voor mij, want ik ben gek op het spoor. Er staan een paar Cargo locomotieven te wachten op de volgende goederentrein. Hoewel er SBB op staat, zijn het oude duitse locomotieven. Maar gelukkig staan er ook nog echte Zwitserse locomotieven.
Hoewel het station van Bellinzona een doorgaand station is, is er ook nog een kopspoor (zie foto onder)
Als we naar het centrum lopen zien we direct de eerste torens van een kasteel. De stad wordt gedomineerd door 3 kastelen. Ik moet nog eens uitzoeken welke naam bij welk kasteel hoort. Maar dat komt later wel. Ik ga meteen even een boekhandel binnen voor een goede detailkaart van het gebied waar we zitten. De kaart Leventina met schaal 1:50.000 voldoet prima aan mijn eisen. Zodra we een stukje verder zijn doorgelopen zien we de tweede toren van een kasteel.
We komen in het centrum en de jongens wandelen gezellig mee. Op de achtergrond (foto onder) is heel vaak de toren te zien van het derde kasteel dat in de stad te vinden is.
Het is niet erg druk in de stad. Dus kunnen we volop genieten van de mooie bouwwerken. Maar alles wat we tegen komen. Geen winkels waar ze een uitgebreid assortiment lampen verkopen. De grote Migros-Markt blijft vooralsnog ook nog even niet te vinden.
We komen op een pleintje aan. Het is prachtig betegeld met een mooi uitzicht op de rotsen waarop een kasteel staat. Dan zien we ook de gezochte Migros-Markt.
De heren Leunissen ploffen even neer op het randje van het plein. Lekker in de schaduw genieten van het uitzicht terwijl ik nog wat foto's maak. Dan gaan we de boodschappen doen bij de Migros-Markt. Helaas ook daar geen vervangende lamp dus besluiten we niet verder te zoeken maar gewoon het batterijlampje te gebruiken. We kopen dus wel wat reserve batterijen.
We eten nog een ijsje en dan gaan we met de boodschappen terug naar de auto. Gelukkig zijn we dichtbij en hoeven we dus niet lang te lopen met de boodschappen. Daarna gaan we snel terug naar ons huisje want inmiddels is het bloedheet geworden in de stad.
Na de lunch verdwijnen de jongens naar de waterval terwijl ik me even boven op bed leg. Roger ligt lekker buiten in de schaduw in zijn hangmat te genieten van de siësta. Helaas duurt die niet zo lang. De jongens willen graag met de boot spelen. Dus gaan we tegen twee uur naar de grote waterval. Ik neem de laarzen mee die ik gevonden heb in de schuur. Ze passen perfect en daarmee daal ik af naar een lekker plekje in de zon bij de grote poel onder aan de waterval.
Glenn is als eerste bij de poel en duikt er meteen in. Ik krijg de koude rillingen als ik eraan denk om daar in te moeten springen. Ik ben dan ook blij dat ik lekker in het zonnetje zit. Papa zal straks toch de duik moeten wagen anders verliest hij zijn weddenschap met de kinderen. Ben benieuwd wat dat word. De stenen zijn zelfs op de foto goed te zien in het water.
Het water stort zich vol overgave in de poel. En ondertussen "regent" het ook nog eens van de berg. Druppels water uit de berg plonsen als grote regendruppels in de poel. Mogelijkheden genoeg dus om te douchen. De poel is in het midden zo'n 2 meter diep.
Met de grote pomp is de boot zo opgeblazen. De peddels erin en dan kan er gevaren worden. Papa neemt het voortouw en gaat eerst een rondje rondpeddelen over het water. Dan moet hij eraan geloven en neemt een duik in het koude water. Na een verfrissend rondje komt hij snel weer op het droge om in het zonnetje weer op te warmen. Ondertussen gaan de jongens in de boot rondvaren. Ze proberen de waterval te bereiken, maar dat is niet zo makkelijk als ze hadden gedacht. Toch krijgen ze uiteindelijk de gewenste koude douche van de waterval.
Veels te snel al weer zakt de zon achter de berg en is het einde van de middag dus dichtbij. Omdat we ook willen barbecueën vanavond gaan we tegen half vijf weer naar het huisje terug. Papa zoekt een geschikte barbecue uit. (Er staan er namelijk verschillende in de schuur)
Nou mag papa laten zien dat hij ook in de barbecue een fikkie kan stoken. We hebben een kilo worstjes meegenomen en die moeten lekker knapperig gebakken worden. Glenn die helpt papa bij de bbc.
De tafel onder de pergola met druiven is gedekt en als de worstjes helemaal klaar zijn gaan we lekker aan tafel. We hebben nauwelijks last van vliegen, wespen of ander stekend ongedierte. Dat maakt het buiten eten tot een waar feest.
We zitten na het eten nog lang buiten. Gezellig bij een kaarsje. Pas tegen een uur of elf wordt het echt fris en gaan we naar binnen.
Donderdag 19 juli 2007
Vandaag hebben we een dag dat we lekker niets doen. Nadat we ontbeten hebben zijn de kinderen lekker gaan spelen. Zo nu en dan gaan ze naar een van de grote watervallen of ze zijn lekker onderweg tussen de huisjes van de alp. Ze vermaken zich opperbest.
De jongens hebben intussen de pruimenboom in de tuin al bijna leeggegeten en dus gaan ze op zoek of er nog meer pruimen te vinden zijn. Er staan hier tussen de huizen veel fruitbomen. De pruimen zijn nu overal rijp en vallen zo van de boom.
De jongens laten aan het einde van de middag hun nieuwe speelplekje zien aan mij. Natuurlijk gaan ze maar wat graag bij de brug op de foto. Het zijn soms net een stelletje fotomodellen. Wel leuk voor mama omdat die ze graag fotografeert.
Rondom het bruggetje staan zeeën van bloemen en terwijl de jongens nog weer wat spelen en de waterval op en af klimmen probeer ik er nog een paar op de foto te zetten. Ik ben echter geen berggeit en blijf dus braaf op het paadje en het bruggetje.
Komende vanaf ons huisje ziet het bruggetje er heel anders uit dan wanneer je vanaf het weggetje omhoog gelopen komt. Ik kan me levendig voorstellen dat dit een van de favoriete plekjes van de jongens is.
Als de Zwitsers thuis zijn hangt de vlag uit. Zoals op de foto hierboven. Dit dorpje is echter door de week bijna verlaten en er hangen dus ook niet veel vlaggen. Wel jammer want ik houd wel van die kleurige vlaggen. Er staan ook gigantische bramenstruiken tussen de huisjes. Helaas zijn die nog niet rijp. Ik ben ook bang dat die niet voor het einde van de vakantie rijp zullen worden.
We zijn weer terug bij ons huisje en dan gaan de jongens nog even op de foto bij de houtvoorraad van de kachel. Dan is het tijd voor eten want de jongens klagen over honger. Ik ga dus snel een lekkere maaltijd bereiden die we gezellig buiten op eten.
Er komen vandaag ineens wat wolkjes aandrijven. Ze zien er zo leuk uit dat ik ze ook maar eens op de foto heb gezet.
Na het eten gaan we nog een keertje door het gehuchtje wandelen. Er zijn hier wel uitgezette wandelroutes, maar erg druk wordt er hier geen gebruik van gemaakt. Ik denk dat de doorgaande wandelroute op de berg aan de overkant bij veel mensen de voorkeur geniet omdat ze daar in de middag nog lang in het zonnetje kunnen lopen. Toch zijn hier ook verschillende mogelijkheden om te wandelen. Bijvoorbeeld naar Lavorgo of Grumo. Dorpjes die we passeren als we vanuit het dal Orsino willen bereiken. Toch heeft de overkant van het dal hier de voorkeur van veel wandelaars. De doorgaande wandelingen lopen namelijk over die helling.
Maar er is ook mogelijkheid tot afdalen naar Giornico. Via Altirolo bereik je in een drie kwartier het eeuwenoude dorpje langs de rivier de Ticino. Van hier is er echter weinig van te zien omdat het dal hier te smal is. Daarom loopt er ook geen directe weg van Giornico naar de alp waar we nu zitten.
Aan het einde van het doodlopende weggetje waaraan ons huisje ligt kun je ook nog verder wandelen. Bijvoorbeeld naar Faidal of Personico. Of nog verder door naar Pollegio. Deze laatste plaats is een kleine 4 uur wandelen vanuit Orsino.
Een leuke macro-opname gemaakt van mos dat op de stenen groeit. Het kleine mos lijkt zo op de foto heel wat.
In Orsino staat heel wat huisjes en schuren te koop. Dit kleine huisje vind ik prachtig. Al hoewel het voor 4 personen wel heel klein zou zijn. De meeste van deze objecten worden gekocht om daarna dienst te doen als vakantiewoning. Voor veel kopers zal een gebrek aan 220v echter een obstakel zijn. Veel mensen stellen toch wel prijs op stroom.
Langs het pad groeit ook vingerhoedskruid en vele andere bloemen die ik zo niet van naam ken. Deze mooie paarse bloemetjes groeiden er in grote getalen (zie foto onder)
Deze gele kaarsbloem lijkt mee een orchidee-achtige, maar ik weet het niet zeker. Wel zeker ken ik de wilde Thijm die overal groeit en bloeit. Je ruikt het onmiddellijk als je er per ongeluk op stapt en de blaadjes kneust.
Er groeit hier op de hellingen niet zo veel Look als ik wel eens gezien heb in Zwitserland. Toch blijven het mooie plantjes met hun prachtige roze bloemetjes. Deze staat echter nog lang niet in bloei. Ze groeit ook op een nogal donkere plaats onder de dennebomen. Dus het zal nog wel een paar weken duren voor er zich bloemen in gaan vormen.
Als de avond valt dan tekenen de bergen zich prachtig af. Vandaag zijn er ook vooral wat hoger in het Leventina wat wolkjes aan de lucht.
Het is lekker weer vanavond en we zitten nog lang buiten onder de druiven. De druiven hebben nog maar de grote van een krent. Je ziet ze echter haast groeien als je het van dag tot dag bekijkt.
Zolang als ik nog genoeg licht heb lees ik in mijn CSI-boek dat ik heb meegenomen. De jongens zitten lekker in hun pyjama buiten tot het bedtijd is.
Als het echt donker word dan gaat de straatverlichting aan in Sobrio (foto onder). Niet lang daarna is het te donker om nog wat te doen buiten en kunnen we enkel nog nagenieten van de heerlijke avond bij een flikkerend lichtje van de kaars.
Vrijdag 20 juli 2007
Als papa met de jongens naar de waterval vertrekt zoek ik de was bij elkaar. Er is nog niet zo heel veel, maar als ik het nu doe dan hebben we de boel weer fris. Bovendien zijn deze kleren allemaal zo droog in het zonnetje. Als de mannen terug komen van het spelen helpt papa ook nog even mee met de was. Samen is de klus zo geklaard. Er is genoeg waslijn en daarnaast heb ik ook nog een wasdroogrekje gevonden in de schuur.
Nog voor de ochtend om is hangt alle was lekker te drogen aan de waslijn. Ik kan lekker uitrusten op de hangmat. Ik vind het in het begin nogal eng en wiebelig, maar gaandeweg went het en kan ik er echt van genieten om erop te liggen.
Na de lunch gaan de mannen weer terug naar de waterval. Ze zijn nog lang niet uitgespeeld. Op een gegeven moment komt Gavin aan rennen en vraagt om een handdoek. Papa is gevallen en bloed behoorlijk hard aan zijn hoofd. Voor ik eruit heb wat er aan de hand is komt papa ook om de hoek en kan ik de schade opnemen. Gelukkig heb ik van alles in huis om het allemaal goed te verzorgen en niet veel later zit pap dan ook aan tafel met een mooie witte tulband om zijn hoofd.
Papa die houd zich de rest van de dag behoorlijk koest. De kinderen vermaken zich wel en ik maar nog wat foto's. Mooi genieten van het uitzicht vanuit de tuin.
Gavin en Glenn zitten in de avond lekker te kaarten in de tuin. Alle was ligt weer in de kast. Nu alleen nog even de afwas doen en dan kunnen we weer genieten van een heerlijke avond.
Terwijl de kinderen lekker in de tuin aan het spelen zijn loop ik met Roger nog even terug naar de waterval waar het allemaal is gebeurd. Terwijl hij op zoek gaat naar bloeddruppels op de weg, geniet ik van de mooie paarse bloemen langs de weg (foto boven). Bij de waterval zijn de bloedspatters nog terug te vinden en dan pas is Roger tevreden.
Nog een laatste blik op de waterval en dan maak ik nog een opname van een klein valletje in het water. De foto blijft een misterie. Ik heb hem al alle kanten om gedraaid maar ik denk toch echt dat dit de juiste richting is.
Terug in het huisje ligt Roger als snel te slapen op de bank. Dekentje erover en dan kan ik nog even wat lezen. De jongens liggen al lekker op tijd in bed omdat ze boven nog wat wilden spelen met hun kaarten.